Położenie
Gorce to pasmo górskie leżące w Beskidach Zachodnich. Na północy Gorce graniczą z Kotliną Rabczańską i Beskidem Wyspowym, na wschodzie sąsiadują z Beskidem Sądeckim, na południu z Kotliną Orawsko - Nowotarską i przez Przełęcz Snozkę z Pieninami, na zachodzie zaś przez Przełęcz Sieniawską z Pasmem Orawsko - Podhalańskim.

Ciekawostki z historii, fauny, flory, kultury
Budowa i rzeźba Gorców kształtowała się w ciągu ostatnich 30 mln lat; zbudowane są one przede wszystkim z fliszu. Gorce charakteryzują się bardzo dobrze rozwinięta siecią wodną, a którą składają się liczne potoki, źródła, rzadziej występują stawy.  Ciekawym elementem krajobrazu Gorców są polany gorczańskie, stanowiące nie lada atrakcję turystyczną. Rozciągają się z nich przepiękne widoki na Tatry, Pieniny, Beskid Wyspowy i Sądecki.
Klimat Gorców określany jest jako umiarkowany górski; z uwag na zróżnicowanie wysokości wyróżnia się tu aż trzy piętra klimatyczne: umiarkowanie ciepłe ze średnią temp. roczną ok 6ºC (do 600-750 m n.p.m.), umiarkowanie chłodne ze średnią temp. roczną 4-6ºC (do 600-1000 m n.p.m.) i powyżej 1000 m n.p.m. piętro chłodne  ze średnią temp. roczną poniżej 4ºC . Najwięcej opadów notuje się w miesiącu czerwcu i lipcu, najmniej zaś w styczniu; największa obfitość opadów śniegu przypada na przełom lutego i marca.

W Gorcach zachował się typowy dla Karpat piętrowy układ roślinności: od piętra pogórza - do 600 m n.p.m. (lasy sosnowo - dębowe), przez regiel dolny - 600 do ok. 1100 m (las mieszany z przewagą buka i jodły, rzadziej jawory, jesiony i wiązy), do regla górnego - ponad 1100 m (naturalny bór świerkowy). Charakterystyczne dla Gorców są malownicze hale i polany, które stanową nieodłączny element tutejszego krajobrazu; można spotkać tu wiele gatunków kwiatów, ziół i roślin chronionych, a także mnogość krzaków borówek i malin. Świat zwierząt jest typowy, jelenie, dziki, sarny, zające – to typowi mieszkańcy tych terenów. Występuje tu wiele gatunków ptactwa, gadów i owadów, których ilość jest jednak uboższa niż w sąsiednich Pieninach.  Dla ochrony piękna przyrody i bogactwa świata zwierzęcego, na tym terenie 1 stycznia 1981 roku powołano Gorczański Park Narodowy, który obecnie zajmuje obszar 7000 ha. Ochronie podlega tu zarówno obszar zwartych kompleksów lasu dolno – i górnoreglowego, jak i górskie hale oraz polany. Park Narodowy wcielił do swoich granic dwa utworzone dużo wcześniej rezerwaty im. Orkana i Żubrowisko w dolinie Łopusznej. Do ciekawostek przyrody nieożywionej zaliczyć można tu rumowiska i bloki skalne oraz górskie jeziorka, najważniejsze z nich to: skała „Kudłoński Baca” na północ od szczytu Kudłonia, Pucułowski Staw pod Wysznią czy Zawadowskie Jeziorka na północnych stokach Runka nad Ochotnicą Górną a także wiele innych.

Gorce są krainą fascynującą nie tylko ze względu na swój krajobraz, ale także z uwagi na swoją historię i bogatą kulturę, Jeśli kogoś choć trochę interesuje góralski folklor i ludowe obrzędy, powinien baczniej przyjrzeć się ludziom zamieszkującym mijane na szlaku osady, bowiem żyją tu prawdziwi górale. Co prawda dzisiejszemu turyście niezmiernie trudno będzie zobaczyć ludowe stroje, tradycyjną góralską chałupę czy archaiczne sprzęty, niemniej szanse takie istnieją, gdyż podczas świąt, bądź różnych uroczystości tutejsza tradycja ożywa.

Turystyka tego regionu prężnie się rozwija, zapomniane niegdyś góralskie wioski zmieniły się w znane miejscowości turystyczne, a Gorce stały się jedną z najchętniej odwiedzanych przez turystów grup górskich w Polsce. W głównych miejscowościach  turystycznych: Rabka, Szczawno, Poręba Wielka – występują wody mineralne o właściwościach leczniczych, co jest niezaprzeczalnym atutem tego regionu. I tak dla przykładu Rabka status uzdrowiska uzyskała w roku 1858, dzięki bogatym złożom solanki, do dnia dzisiejszego stanowi główne uzdrowisko dla dzieci w Polsce.